We were going to Rama beach at Clarin, Mis. Occ. for my nephews 10th birthday celeb when we passed this huge cottage. I asked my brother what was that all for since the cottage looks new to me. He told me that it was one of the Mayors project in that town, Clarin is known to make good suman. So I asked my brother to gave me a ride back and when we were there I was surprised all my favorite suman are there. Talagang super yummy I was having a blast shopping for different kinds of suman. Here are some of the pics...
I choose to post here our 3rd get-away because part of it is about food. It was Friday night and my brother and I decided to bring my pamangkins to the carnaval for rides. And I told him we will just dine out first then proceeded to the carnaval instead so everybody agreed specially the tsikitings hehe. We went to a new resto in my hometown called Mang Inasal what makes it people come there is because they offer an unlimited rice (oh diba?) kung sa Jollibee isang maliit na cup lang ang rice dito sa Mang Inasal super unlimited ang drama nila. Kay nag clik and resto nila dahil sa unlimite rice. Here are some of the food that we order... Ito yong pinaka-specialty nila chicken barbequesinigang na belly nang banguspritong bangusthe ultimate halo2x mas masarap pa siya kesa chowking
the sizzling tuna
Here is my family na binalikbalikan ko taon2x. Ekkkkkkkk my brother nag-pa cute lol!!the man at the back wearing brown t-shirt is whom I called the "angel in our house".
Isn't she pretty? While me and my sister were walking the side walk I saw this pretty vendor and the most famous bread of all in my hometown, it's name is Pan Ramona. I've known pan ramona way back when I was young and it is every bodies favorite because this bread or "pan" won't get molded and it will last even a week or a month!! The more it gets old the more the taste became tastier and unlike some bread when it gets old it become soggy but pan Ramona is different become harder and harder. Pwede mong ibato pag may aabuso sa iyo!! I was squeezing the packed of bread when I noticed that some are a bit soft and some are hard. The pretty vendor told me that the hard one is pan ramona and the soft one is pan baby oh di ba bonga and mga namesake? LOL! But I choose the pan ramona sarap kasi siya isawsaw sa coffee in the morning at kahit sa hapon na with matching royal tru-orange. hehe!
I went to school the other day to picked up my niece with my sister and outside the school gate is the ever beauty and red na red Macopa fruit right at the stall of our suki Manang "Katrina". I couldn't resist not to stopped by and make chika2x with Manang Katrina while munching the sweetness of Macopa. Macopa is one of the fruits of my childhood. At the hometown of my mother, my grandparents don't have a Macopa tree but only the "Tambis" fruit. Tambis is a little bit smaller but has a light red in color and it is sometimes sour or sweet depending on the variety and I like to dip it with salt. But the one who has the Macopa tree is our next door neighbor. Every time it is Macopa seasoned we kids drool hahaha. Their Macopa fruit is very big, very red and very sweet. As kids sometimes we like to throw a plank of wood towards the ripe fruits so they will fall but this time we can't do that the Macopa tree is located infront of their house. And as kids we are so afraid that if we throw a plank of wood we might hit their glass window or anything that will lead us to a huge punishment from our parents. So what we did we just wait for the fruits to drop and pray that there will be a harsh wind so there will be a lot of fruit on the ground to pick up. Well unfortunately that neighbors of ours is not generous to us kids so that is how we get the Macopa fruit all the time. My sis and Nang Katrina
Ang Alamat nang Makopa/Macopa
Noong mga unang taon ng pananakop ng mga Kastila sa Pilipinas, sinasabing tahimik at maligayang namumuhay ang mga tao sa isang nayon sa Kailokohan. Madaling naihasik ng mga Kastila ang Kritiyanismo sa nayong yaon sapagkat ang mga mamamayan at mababait at masunurin. Kilala rin sila sa kasipagan at pagkamadasalin.
Ganyan na lamang ang pagmamahal at pag-iingat ng mga tao roon sa gintong kampana sapagkat nananalig silang sa kampanang yaon nakasalalay ang takbo ng kanilang pamumuhay. Nagsisilbi yaong inspirasyon nila sa buhay. Lalo silang nagsisikap na mapaunlad ang kanilang kabuhayan.
Ang kampanang ginto ay naging sagrado at napakahalaga sa mga mamamayan, naging laging usap-usapan hanggang mabalitaan ng masasamang loob sa isang malayong pook. Nais din nila ang kasaganaan, kaya't hinangad nilang mapasakanila ang kampana. Lihim silang bumalangkas ng kaparaanan. Nalaman nilang sa itaas ng simbahan nakalagay ang kampana. Isang gabing madilim ay nagsipaghanda sila at sandatahang tinungo ang pook ng simbahan. Mangyari na ang mangyari, pilit nilang kukunin ang kampana.
Sa kabutihang-palad, may nakapagbalita naman sa mga pari sa napipintong panloloob sa simbahan. Nalaman nilang ang kampana ay nanakawin kaya't buong ingat nila iton ibinaba at lihim na ibinaon. Ipagsasanggalang nila ito anuman ang kanilang sapitin!
Nang dumating ang masasamang loob ay hindi na nila nakita ang kampanang ginto. Laking galit nila! Dahil sa pagkabigo, pinagpapatay nilang lahat ang nasa simbahan sapagkat ayaw magtapat sa kinaroroonan ng kampana.
Anong lungkot sa taong bayan kinabukasan! Patay lahat ang mga tao sa simbahan - ang mga pari, sakristan at ilang mga tauhan ! Wala ang kampana at walang nakakaalam kung saan ito naroroon.
Inasikaso ng taong bayan ang mga bangkay ng nasawi at inilibing ang mga iyon nang buong dangal.
Mula noon, ang tagingting ng kampana ay hindi na narinig sa nayong naturan. Nalungkot na ang mga tao at nawalan na sila ng sigla at pag-asa. Tinamad na rin sila at natuyo ang kanilang pananim. Umunti na ng umunti ang kanilang ani at mga alagang hayop.
Lumipas ang maraming taon at ang tungkol sa kampana ay nalimot na ng mga tao. Nangamatay na ang matatandang nakakaalam sa kasaysayan ng kampanang ginto at ang mga kabataan nama'y wala nang nalalaman tungkol doon.
Sa loob ng bakuran ng simbahan ay may tumubong isang punong di pa kilala ng mga tao. Ito'y nagbunga ng hugis kampana, makikislap na pula ang labas at maputing parang bulak ang laman. Sapagkat nasa bakuran ng simbahan, ang mga bunga'y sa gintong kopa sa simbahan naihambing ng mga tao.
"Parang kopa!" ang sabi ng ilan.
"Maraming kopa!" ang bulalas naman ng marami.
Simula noon, kung tawagin ng mga tao ang pook simbahan ay sinasabing, :Doon sa maraming kopa, doon sa makopa."
Nang matagalan, ang puno ay nakilala na sa tawag na makopa.
I don't know if everybody specially Filipino's know about this dessert called Torta. Here in my province there is only one town that is very famous of torta and that is Jimenez, Misamis Occidental. Last week was there Feast day and thankfully a friend of mine send me a dozen of torta, I was craving for it for a longest time. Though I can buy it in some bakery but the one that is made from this town is different, it does taste so good a baker can't imitate the goodness of the taste. I love to cook but there are so many delicacies here in my country that I haven't tried cooking for me it requires practice to make it perfect and also it takes a lot of TLC tender loving cook to do it!! LOL! Here is the picture that I love to share.